မစဲေသာမိုး

ေ၀
စိတ္ေတြ ေ၀ေနတယ္
အလြမ္းေတြန႔ဲ နပမ္းလုံးတာ
ျမဴေတြမိႈင္းျပီး စိတ္ေတြလိႈင္းထသြားတယ္
သံေယာဇဥ္ လက္က်န္ရွင္းတမ္းထုတ္တာ
ေကာင္းကင္ပါ ေရာငိုလို႕
စိတ္ေတြထဲ စိတ္ေတြ ရိုက္ခတ္ျပီး
နွလုံးသား ေသြးထအန္တယ္..
အလြမ္းလက္က်န္ရွင္းတမ္းမွာ
အခုအသက္ေလးယဲ့ယဲ့ရွဴေနတယ္..
ၾကင္နာသူရယ္..
အခ်စ္မွာ အေရာင္ပါပါ မပါပါ ခင္မင္မႈတိုင္းမွာ
ခ်စ္တတ္သူကရႈံးပါတယ္..
ထင္တာနဲ႕ျမင္တာနဲ႕အျမဲလြဲတယ္
ႏွလုံးသားေတြငိုေနသမွ်ရႈံးတယ္တဲ့
မ်က္ႏွာမွာအၿပံဳး
လမင္းမွာတိမ္ေတြဖုံးေနခ်ိန္
ျမဴမႈန္ဆိုင္းျပီး
မိုးအျဖစ္ရြာခ်တာပါ

မိုးစဲသြားခဲ့ခ်ိန္မွာ သာယာလွပတဲ႔
ကမၻာေလာကၾကီးကို ၿမင္ေတြရမယ္ဆိုေပမယ့္
မစဲေသာမိုးနဲ႕အယ့္ဒီမုန္တိုင္းထဲမွာပဲ
အသက္ေလးေတြတျဖဳတ္ျဖဳတ္ေၾကြခဲ့ရတဲ့
ဘ၀ေတြကပိုမ်ားတယ္ကြယ္..
အလြမ္းေတြဟာ မပ်ိဳးပဲရွင္သန္ျပီး
စိတ္ကိုေနွာင္ဖြဲ႕ထားတယ္..
ဘယ္သံသရာအထိမ်ားလည္းကြယ္..

 

ခဏေလးေနာ္

ခဏေလးေနာ္
ဒီခဏေလးကို လူလည္းျဖစ္ ဘုရားသာသနာတြင္းၾကဳံ ေထာင္နိုင္တဲ့နားလည္းပါတယ္..
ဒီခဏေလးကို ရုပ္နဲ႕နာမ္လွည့္လည္ေနတာ..
ဒီခဏေလးကို ခႏၶာသည္ ေသရြာလမ္းမွတစ္ပါးဘယ္မွမသြားပါ
ဒီခဏေလးကို အေသမဦးခင္ဥာဏ္ဦးဖို႕ျပင္ပါ
ယၡဳရထားေသာ ခဏေလးကို ေသာက ပရိေဒ၀ေတြ မေလာင္ပါေစနဲ႕
ယၡဳရထားေသာ ခဏေလးကိုစိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကမႈႏွင့္ အခ်ိန္မကုန္ပါေစနဲ႕
မဂ္ဥာဏ္ရႏိုင္ေသာ ခဏေလး ယၡဳၾကဳံေနခ်ိန္
ကိုယ့္ခဏေလးကို ကိုယ္ႏွေမွ်ာပါ..
ကိုယ့္အေရးကိုယ္ၾကည့္ပါ ယၡဳခဏေလးျပန္မရပါ..
ဒုကၡဳခပ္သိမ္းကင္းျငိမ္းရာကို ကိုယ္လုပ္မွကိုယ္ရႏိုင္မည္..
သူမ်ားအေရးေၾကာင့္ရင္ထုမေနပါနဲ႕
ကိုယ့္အေရး အပါယ္ေလးပါးေဘး ေတြး၍ ရင္ထုပါ..
ကိုယ့္အနာမေပ်ာက္ေသးပဲႏွင့္ သူမ်ားအနာအတြက္ မ်က္ရည္က်မေနပါနဲ႕
ယၡဳခဏေလး ကိေလသာျဖစ္ေသာ သားအတြက္ သမီးအတြက္ ေဆြအတြက္ မ်ိဳးအတြက္ ျမိဳ႕ရြာအတြက္ ယၡဳခဏေလးအခ်ိန္မကုန္ပါေစႏွင့္
ဒိဌိစင္မွ နိဗၺာန္ရႏိုင္မည္..

 

မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားဦး၀ိမလ

စိတ္

စိတ္
ရာသီကပူ
လူေငြ႕ကပူ
စိတ္ေတြကအပူအိုး
ေတာ္ေတာ္ဆိုး
စိတ္ထား
ယုတ္ညံၾကလို႕
ကပ္ခ်င္ရာကပ္ၾကေတာ့
ကပ္ဆိုက္ေနတာ..
ကပ္ရမွာကတရားေတာ္မိန္႔ထားတဲ့အတိုင္း
ေမတၱာ
ႏွလုံးသားနားကပ္ျပီးထားရမွာ
ကပ္ေနတာက
အကုသိုလ္စိတ္
အမွားမ်ားေသာေနရာ
ခင္မိခင္ရာ ျမင္မိျမင္ရာပါ..
အေမွာင္ထဲကလူသား
ေဘာင္ထဲကအယူမွား
ေဘာင္ခတ္ ထားတဲ့ေလာကကို
ေဘာင္ထဲကၾကည့္ေနေပမယ့္
အနားသပ္က မလွပဘူး

ခ်စ္ျခင္း မုန္းျခင္း ကင္းမဲ့စြာျဖင့္

ခ်စ္ျခင္း မုန္းျခင္း အုပ္စုထား မာနတရားမ်ား   ????????????????

ကိုေဇာ္ရဲ့စာေပ
http://zaw357.blogspot.com/

ေကာင္းကင္ကိုရဲ့ ကဗ်ာဖတ္ျပီး
http://kaungkinko.blogspot.com/

ဒီအြန္လိုင္းေပၚေရာက္လာတာပါ..
လင္ခ့္ေပးပို႕သူေက်းဇူးရွင္ကေတာ့
ကိုေဇာ္သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ေသာ ကိုရင္ ေခၚ ရင္လွဳိင္မင္း
(ဖန္တည္းႏိုင္ေသာအခ်စ္ႏွင့္ မိုက္တီးေလးမ်ား )

စကာၤပူမွ သမီးသူငယ္ခ်င္းေလး
ၾကည္သာမွ ေကာင္းကင္ကို လင္ခ္ေပးပါတယ္..

မာတီမွ ကိုတိုးၾကီးေျပာ၍ ယၡဳဖတ္ျဖစ္ေနေသာစာေပ
http://www.mindin.info/

စာေပစတင္ေရးသားျဖစ္တာကေတာ့
ေက်ာ္ဘိုဘိုထြဋ္ရဲ့
ေဆာင္းဆႏၵ  ကဗ်ာေလးတပုဒ္ ဖတ္မိျပီး စာေပမ်ားေရးသားျဖစ္ခဲ့ျခင္းပါ

အင္တာနက္ေပၚမွာ ပရဟိတကိုလုပ္ျဖစ္ေအာင္
ေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပသူကေတာ့ STA မွလင္းk ျဖစ္ပါတယ္
ကူညီလက္တြဲ အားေပးေဖာ္မ်ားကေတာ့ မာတီမွကိုၾကီး ယၡဳ STA


Multiply.com
 မာတီမွ ဦးဇင္းေလး၀ရသာမိ ႏွင့္ ကိုသစ္ကိုႏွင့္
ကိုမင္းသူရိန္ ေခၚကိုလင္းေစတမန္(ကြယ္လြန္)ႏွင့္
MMG ပရဟိတကိုလင္းေအာင္ျပည့္ႏွင့္ ညီမေမဇူးေမာင္ညီမမ်ားျဖစ္ပါတယ္..

မိတ္ေကာင္းေဆြမြန္မ်ားစြာကေတာ့ႏိုင္ငံတကာမွ ျပည္တြင္းျပည္ပမွ ရပ္ေ၀း ရပ္နီး
ဘာသာအမ်ိဳးစုံမွ စာဖတ္သူ ကူညီသူ လွဴတန္းသူမ်ားႏွင့္ မဂၤလာေစ်းမွသူငယ္ခ်င္းမ်ား
ေဆြမ်ိဳးေမာင္ႏွမမ်ား ျဖစ္ပါတယ္..



တတ္လို႕သိလို႕ေရးသားျခင္းမဟုတ္ပါဘူး

ငယ္စဥ္ကာလမွစ ညြန္ျပသြန္သင္ေပးေသာ ဘုန္းဘုန္းမ်ားႏွင့္
နာၾကားထား ဖတ္မွတ္ထားေသာ တရားေတာ္မ်ားနွင့္
ဖတ္မွတ္ခဲ့ဘူးေသာစာအုပ္စာေပမ်ားနွင့္ ဘဘဦးသာဂဒိုး လမ္းျပေပးေသာ
ေၾကာင့္ စိတ္ကူးေလးမ်ား ျဖတ္သန္းသြားမိသမွ်ကို ေ၀မွ်ခံစားမိေအာင္ ေရးသားျခင္းျဖစ္ပါတယ္


စာေပလက္တြဲေဖာ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႕စာဖတ္သူ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြမ်ား
ပရဟိတ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြမ်ား အားလုံးကိုေက်းဇူးတင္ေနပါတယ္..

အစစအရာရာအားေပးကူညီခဲ့ေသာ

ႏိုင္းဆိုဒ္မွ စာေပမိတ္ေဆြ ပရဟိတ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလုံးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..

အုပ္စုထား မာနတရားမ်ား ကင္းေ၀းၾကပါေစ..

သတိေနာက္မွာ အသိေလးကပ္ထားႏိုင္ၾကပါေစ..

ခ်စ္ျခင္း မုန္းျခင္း ကင္းမဲ့စြာျဖင့္



http://www.yinminkhine.com/

ဘယ္သူ ေရရွည္ေပါင္းပါ့မလည္း

ဘယ္သူ ေရရွည္ေပါင္းပါ့မလည္း


"ေမာင္ေမာင္္"နဲ႔ "မမ" စေတြခဲ့တာ တစ္နွစ္ေက်ာ္ ေမာင္ ေျပာင္းလဲလာသည္

"မမ".."ေမာင္" ခ်စ္တယ္ေနာ္တဲ့ ေနာက္တတ္ ေျပာင္တတ္ စတတ္သည့္
... ´"မမ.". ကို "ေမာင္" စေနတယ္ ေနာက္ေျပာင္က်ီစယ္ေနတာ ထင္မိသည္.. ခ်စ္တာမ်ား လြယ္ မွ လြယ္ ေပးနင့္လက္ကို .. "မမ"
ျခစ္တာ သက္ေသျပမယ္ေနာ္…ေျပာေျပာဆိုဆို.. ေမာင့္လက္ကိုဆြဲ၍ လက္သည္းရွည္နွင့္ ကုတ္ျခစ္မိသည္..
အားးးးနာလိုက္တာ…မမရာေမာင့္ကိုတကယ္လုပ္ရက္တယ္ေနာ္
ေအးေလ ေမာင္ရယ္ ဒါအစပဲရွိေသးတယ္ေလ ေနာက္ဆို.......
.""မမ""ကို ခ်စ္ရင္ဒီထက္နာမွာ သိလား.. ဒါ ေမာင့္ကို နမူနာျပတာပါ …ဒါေနာက္တာမဟုတ္ဘူးေနာ္.. ေမာင္.. မခ်စ္နဲ႔ေနာ္ ဘယ္မိန္းမေလးမွ မခ်စ္နဲ႔ေနာ္သိလားေနာ္…

ေဟာဗ်ာ………
"မမ.".ကို "ေမာင္ခ်စ္တာ ဒီထက္နာက်င္ရင္လည္း ေမာင္
အဲ့ဒီနာတာေလးပဲ ခံလိုက္ေတာ့မယ္ေနာ္.. မမရယ္ျပန္ခ်စ္ပါေနာ္.."
ေရာ့ မေႀကနပ္ေသးရင္ ေနာက္လက္တစ္ဖက္
"မမ"စိတ္ခ်မ္းသာသလို ကုတ္ျခစ္ေပေတာ့ေနာ္….."မမ" ကို မွ"ေမာင္ "ခ်စ္ပဲ
မေနနိုင္တာ .တကယ္ဆို အခ်စ္ပဲလိုတယ္ေလေနာ္….. "မမ" ကိုခ်စ္မိသြားတာ

ေမာင့္ စိတ္ေျပာင္းလဲသြားတာ."မမ"ရဲ႔ ပြင္းလင္းေဖာ္ေရႊတာကို
ခ်စ္လို႔ပါ မမ ေနာ္ နည္းနည္းေလးျဖစ္ျဖစ္ ေမာင္ ့ကို စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္
ျပန္ခ်စ္ေနာ္………

"ေမာင္၏ ညဴကလီးယားတိုက္စစ္ကို မမ ..အတတ္နိုင္ဆုံးေ၀ွ႔ပတ္၍
ေရွာင္တိန္းေနရသည္ ရင္ထဲမွာေတာ့ ေမာင့္ ကို
စေတြ႕သိတည္းက ခ်စ္မိေနတာေလ"….
ေမာင္ကေတာ့ သိမွာမဟုတ္ ခုမွ ဘာစိတ္ကူးေပါက္ျပီး ခ်စ္ေရး ဆိုတာလည္း နားမလည္ခဲ့ ေမာင္နဲ႔ စကားေျပာဆို ရယ္ေမာ ေနာက္ေျပာင္ေနရတာကို "မမ".စိတ္ခ်မ္းသာျခင္းျဖစ္ေနမိသည္။
အင္းပါေမာင္ရယ္… ခဏေစာင့္ႀကည့္မယ္ေနာ္…ခ်စ္တယ္ ေျပာတဲ့လူတိုင္း.. "မမ.".ျပန္မခ်စ္တတ္ဘူးေမာင္ရဲ႔ေနာ္.. ေမာင္လည္းသိသားနဲ႔
"မမ"အေႀကာင္းကိုေနာ္…….

အင္းပါ…..မမသေဘာ.. မမ စိတ္ခ်မ္းသာျပီးေရာ ေမာင့္ကိုေတာ့ျပန္ခ်စ္ေနာ္….
မမရဲ႕ ပုံစံက ရဲရဲတင္းတင္းေနထိုင္၍…ေၿပာစရာရွိ အားမနာတတ္ ဆံပင္ကလည္းအတိုနဲ ့ဆံပင္ရွည္လာရင္ စိတ္ရႈပ္တတ္တယ္ဆိုျပီး ဆံပင္ကိုအရွည္မထားတတ္ ပုခုန္းထက္ ဘယ္ေတာ့မွ မေက်ာ္ေပ .အလုပ္မရွိ ဒီံဆံပင္တိုတိုေလးကို ၃ရက္တစ္ခါ ေခါင္းေလွ်ာ္လာတတ္သည္…

"မမ"ရာေခါင္းခဏခဏမေလွ်ာ္ပါနဲ႔ ခဏခဏ ဖ်ားနာေနတာ
ေျပာမိလွ်င္ ေမာင္ရာ….ဒီဆံပင္က.တိုတိုေလး ေရ
ခ်က္ခ်င္းေျခာက္ပါတယ္ေနာ္.အနံအသက္ ကို" မမ"မ ႀကိက္ဘူး လူလူျခင္း ကပ္ထိုင္လို႔ အန့ံရရင္ "မမ "ေအာ္ဂလီဆန္တတ္တယ္
ကိုယ့္ ကို ကိုယ္ လည္း "မမ"သန္႕ရွင္းေနမွ ေမႊးေန မွ "မမ" စိတ္ထဲ
အနံကို ထူ းထူးျခားျခား အာရုံခံတတ္သလားပဲစိတ္ထဲလည္း ရြံရွာတတ္သည္ "မမ" အက်ၤ ီလက္ၿပတ္၀တ္တာ သေဘာက်တယ္..လက္ရွည္ကစိတ္ရွုပ္တယ္
"မမ".. စိတ္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ကသိကေအာင့္ႏိုင္တယ္..ဟန္ေဆာင္ရတာမွန္သမွ်ကို
ဟန္ေဆာင္ပီးေၿပာခဲ ့တာ မွန္သမွ် ကို ေၿပာသာေၿပာခဲ ့တာ
ရင္ထဲက စိ္တ္က လက္မခံဘူး ..ကိုယ့္ ဘာသာ ကိုယ္ၿပန္ခ်ဥ္ေနတတ္တယ္
စိတ္ကအဲ့လို "မမ"ကို ၿမင္ရင္ စကားေၿပာမိရင္
ေၿပာခ်င္တာ ေၿပာတတ္လို ့ ေတာ္ေတာ္တန္တန္ လူေတြက
ေသြးပ်က္တယ္… အထင္ေသးတယ္ ဒါေပမဲ့"မမ "ေျပာတာ ျဖစ္ေနတာေတြကိုပဲ ေျပာတာေလ အျဖစ္မွန္ေတြေလေနာ္ "မမ"က ဘ၀ကို ရိုးရွင္းစြာ ျဖတ္သန္း ရွင္သန္ေနထိုင္ခ်င္တာ

ေမာင္…".မမ"ကိုခ်စ္တာ ေတာ္ေတာ္ သည္းခံေနရတယ္ထင္တယ္.မိန္းမေပါပါတယ္ဟာ
သြား ဘယ္သူ႕ျဖစ္ျဖစ္ ခ်စ္လိုက္ေနာ္……
"မမ" ေျပာမိတယ္…..။စိတ္ထဲကေတာ့ ဘယ္ပါ ပါ့မလည္း

"မမ"ကို ေမာင္ တန္ဖိုးထားေစ့ခ်င္တာေလ ခ်စ္တယ္ဆိုတာ နီးတာ ေ၀းတာ
မဆိုင္ဘူးထင္မိလို႔ေျပာမိတယ.္..

..
အတူတူ ေနေနထိုင္ေနမွ မဟုတ္ဘူးေလေနာ္…..တကယ္လို႕အတူတူမရွိခ်ိန္ႀကရင္
ေမာင္.."မမ"ကို အေနေ၀းလို႔ ေသြးေအးျပီး မခ်စ္ရင္ဆိုတဲ့ အေတြး
ျဖန္႔ႀကက္မိေတာ့ ခ်က္ခ်င္း အေျဖမေပးျဖစ္တာပါ။

"မမ" အေျဖ မေပးျဖစ္လိုက္တာမွန္တယ္ ခု ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္နဲ႔ ခ်စ္သူျဖစ္ေနတယ္ဆိုျပီး ေမာင္နဲ႔ မမတို႕ သူငယ္ခ်င္း စိုင္းေနာင္ "မမ"ကိုလာေျပာတယ္
ေတာ္ေတာ္ကို မိန္းမပီသတယ္ သိမ္ေမြ႕တယ္ အက္် ီ၀တ္တာကလည္း
လက္ရွည္ေလး လက္စကေလးေတြပဲ၀တ္တာ ဆံပင္အရွည္ ႀကီး
သနတ္ခါးပါးကြက္ႀကားေလးနဲ႔ ခ်စ္စရာေလး "မမ"ရာ "ေမာင္ေမာင္"ေတာ့
ကံေကာင္းတယ္သိလားးး

"မမ "ခ်စ္ရဲ႔သားနဲ႕ အခ်ိန္ဆြဲေနေတာ့ ဟိုေကာင္ "ေမာင္ေမာင္"
သူမ်ားေနာက္ပါသြားတာေပါ့တဲ့ ခု ေမာင္ေမာင္တြဲေနတဲ့ ေကာင္မေလးက
ေအးေဆးတည္ညိမ္တယ္ သူ ့ကို ၿမင္ရင္ သူနဲ ့ စကားေၿပာမိရင္
အထင္ၾကီးေလးစားဖို႕ေကာင္းတယ္ စကားေျပာလည္း နူးညံတယ္ ခ်ိဳသာ
ေျပျပစ္တယ္ ၿမင္သူတိုင္းကလည္း သူ႕ကိုခ်စ္တယ္ ။
"မမ"ေရ "ေမာင္ေမာင္"ေတာ့ ခုတြဲေနတဲ့ ေကာင္မေလးနဲ႔ ယူျဖစ္မယ္ႀကားတယ္။

စိုင္းေနာင္ တစ္ေယာက္ ေမာင္ေမာင္ ့ေကာင္မေလးအေႀကာင္း ေျပာဆိုေနတာကို နားေထာင္ေနရင္း
"မမ" …ဟန္ေဆာင္ျပဳံးေနရပါတယ္
ေအးပါ စိုင္းေနာင္ရယ္ နင့္ေတာင္သူ႔ကို
ႀကိဳက္မိေနဦးမယ္ဟာေနာ္ သတိထားေနေပါ့ေနာ္ ေတာ္ႀကာ ေမာင္ေမာင့္ရည္းစား
စိုင္းေနာင္နဲ႔ညားဆိုျပီး ငါ ေအာ္ဆိုေနရမယ္ေနာ္ သူကံေကာင္းတာေပါ့
ငါတို႕သူငယ္ခ်င္း ေမာင္ေမာင္နဲ႕ သူ႕
ေကာင္မေလးလိုက္တာေပါ့….နင္နဲ႔ေတာ့လိုက္ဘူးေနာ္

"မမ" ….စေနာက္လိုက္တာကို စိုင္းေနာင္တစ္ေယာက္ စိတ္ဆိုးျပီး
မ်က္နွာႀကီးက ေဒါသေတြထြက္လို႕
"မမ" ေနာ္… ငါ့ကို နင္ ေပါက္ကရေတြ တအားေျပာတာ ဒါေႀကာင့္ က်န္ရစ္တာေတာ္ေသးတယ္ ဟိုေကာင္ ေမာင္ေမာင္ နင္နဲ႔လြဲလို႕ကံေကာင္းတယ္ သိလား
ေျပာေျပာဆိုဆို စိုင္းေနာင္ ေဒါသထြက္ျပီး ျပန္သြားတယ္…..


"မမ" …
ရယ္ေမာက်န္ခဲ့တယ္ သူ႔ကိုစေနာက္ေနေပမဲ့ မမရင္ထဲမွာ.... နင့္နင့္ သည္းသည္း
တစ္စုံတခုက ရင္၀ကိုထုိးခ်လိုက္သလို " မမ" ရင္ဘတ္ေတြေအာင့္ျပီး
စူးရွနာက်င္ေနတယ္..
"မမ" စိုင္းေနာင္ျပန္သြားမွ နွတ္ခမ္းကိုက္ က်ေန တဲ့ မ်က္ရည္ကို
မညာမတာ ပြတ္သုတ္ျပစ္တယ္ ေနာက္ထပ္ မက်နဲ႔ေနာ္ ဒီမ်က္ရည္ ဒါေနာက္ဆုံးေနာ္
လုံး၀ထပ္မက်ရဘူးဆိုျပီး ကိုယ္ကိုကိုယ္ သတိေပးျပီး
စိတ္ကို ခက္ထန္အာင္ ေမြးျမဴရင္း အံ တင္းတင္းႀကိတ္လိုက္မိပါတယ္။
"ေမာင္ေမာင္"ေရ နင္က ငါ့ရင္ထဲမွာ ခ်စ္သူအျဖစ္ကေန
သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္ေျပာင္းလိုက္ျပီေနာ္ ငါ နင့္အတြက္ ေနရာေလးတစ္ေနရာ
တိတ္တိတ္ေလးေပးထားတာ ခုေတာ့ ငါ ဖ်က္လိုက္ျပီ သူငယ္ခ်င္းေရ။

ေမာင္ေမာင္နဲ႔ မေတြျဖစ္ေတာ့တဲ့ေနာက္ပိုင္း ေအးေဆးျငိမ္သက္ေနတဲ့ "မမ"
အခု "ေမာင္ေမာင့္"အေႀကာင္းျပန္ႀကားရျပန္တယ္ စိုင္းေနာင္ နဲ႔ ေတြ႔ေတာ့
"မမ"ကိုေျပာစရာ ပါလာတယ္…. ဟိုေကာင္"ေမာင္ေမာင္ "သူ႕"မိန္းမ"
သူ႔ကို အခု ျပစ္ထားခဲ့ပီ ေနာက္ တစ္ေယာက္ ေနာက္လိုက္သြားတယ္ ခုဒီေကာင္
ေတာ္ေတာ္စိတ္ထိခိုက္ေနတယ္။

"မမ".... ႀကားႀကားျခင္း ေတာ္ေတာ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားတယ္ ျပီးေတာ့မွ
ဟက္ဟက္ ပက္ပက္ ရယ္ေမာ လိုက္မိတယ္.........
စိတ္မေကာင္းပါဘူး သူငယ္ခ်င္းးးး
မိန္းမေလး တစ္ေယာက္ကို
အေျပာအဆို သိမ္ေမြ႔ နူးညံ အ၀တ္အစား လုံလုံျခဳံျခဳံ ၀တ္တိုင္း
ေအးေဆးတည္ျငိမ္တယ္ ထင္ေနတဲ့ နင့္ကိုေလ ငါ မေျပာျဖစ္လိုက္တဲ့ စကားေလး
ေျပာျပလိုက္ခ်င္တာ သိလား လူတစ္ေယာက္မွာ အတြင္းစိတ္ထားက အဓိကေပါ့"ေမာင္ေမာင္ရယ္ "ဘယ္လို၀တ္စား ေနထိုင္ေနထိုင္ သူ႕ရဲ႕ စိတ္ထား အတြင္းေဖာက္ျပန္ေနရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလည္း ဆိုတာ အစထဲကနင္သိသင့္တာေပါ့ "ေမာင္ေမာင္ရယ္"…
နင္ နဲ႕ငါ အတူတူ အိမ္ေထာင္တစ္ခုထူေထာင္ျဖစ္ခဲ့ရင္ ဒီလိုအျဖစ္မ်ိဳးေတြ ငါေတြ႕ေန ျမင္ေနႀကားေနရေတာ့ ခ်က္ျခင္း ခ်စ္သူဆိုတဲ့ဘ၀ကို အိမ္ေထာင္ဆိုတဲ့ ေလာကကို မေျပာင္းလဲမိတာပါ

ငါကဘ၀ကို ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ရိုးရွင္းစြာ ေနထိုင္ခ်င္ယုံ သက္သက္ပါဟာ
ခုတစ္ႀကိမ္လည္းးး ငါ စိတ္မေကာင္းစြာနဲ နင့္အတြက္ ႔ ရင္ထဲ
နင့္နင့္သည္းသည္း ခံစားရင္းမ်က္ရည္တစ္ေပါက္ ငါ မသိလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာပဲ ငါ့မ်က္၀န္းကေန တဆင့္ ငါ့
ပါးေပၚကို ခုန္ဆင္းလိမ့္က်လာတယ္ ………..

ငါေလနင့္အတြက္ စိတ္မေကာင္းပါ ဘူး ေမာင္ေမာင္။

♥♥ငါ မေျပာျဖစ္လိုက္တဲ့ စကားေလး တစ္ခြန္းက စိတ္အတြင္း မေဖာက္ျပန္တာအဓိကပါ ေမာင္ေမာင္ရယ္. ရုပ္ေရ အ၀တ္အစား အႏြဲ႕အျမဴ ခယာတာ အေပၚယံ ဟန္ေဆာင္ထားမႈ႕ဆိုတာကို နင္သိသင့္ပါတယ္...ေမာင္ေမာင္ရယ္္♥♥♥………

ခ်စ္သူ ရည္းစားဘ၀မွာ လူတိုင္း ခ်စ္သူ၏ စိတ္ အတြင္းအက်င့္စရိုက္
မခန္႔မွန္းနိုင္ပါဘူးေနာ္
ဒါေႀကာင့္ ငါ ေစာင့္ႀကည့္မိတာပါ ေမာင္ေမာင္…

နင္ကို ခ်က္ခ်င္း အေျဖမေပးတာကလည္း
အိမ္ေထာင္ေရးဆိုတာ မျမင္ရဘူး ဘ၀မွာ ထင္သေလာက္ မလြယ္ဘူး
ဘယ္သူ ေရရွည္ေပါင္းပါ့မလည္း သိနိုင္လား မထင္မွတ္တာေတြ ျဖစ္တတ္ပါတယ္ "ေမာင္ေမာင္"....………..

ငါေလနင့္အတြက္ စိတ္မေကာင္းပါဘူး "ေမာင္ေမာင္"

ၾကင္နာျခင္း ေကာင္းကင္ေအာက္

နာက်င္ျခင္း က်င္နာျခင္းဟာ
ဟန္ေဆာင္ လက္ထပ္ျပီး
လမ္းေလွ်ာက္ထြက္တယ္..

ဒဏ္ရာဟာ ဒဏ္ရာကို ေပြ႔ဖက္လို႕
ေကြ်းေမြး ဧည့္ခံျပီး
ေဆးေပး မီးယူလုပ္ေနတယ္..

ဘယ္ခ်ိဳး ညာေကြ႕
ညာေကြ႕ဘယ္ခ်ိဳး
ေခါက္တယ္ လိမ္တယ္
ဆြဲတယ္ စားတယ္
အသုတ္စုံ တစ္ပြဲ အစုံသုတ္ေပး

“ဒင့္ ဘဝ ၊ ခဏဘယ္သူယူပါ့မယ္”

“ဒင့္ ဘဝ ၊ ခဏဘယ္သူယူပါ့မယ္”

(မင္းဒင္)

... (၁)

ျမဴႏွင္းတုိ႔ေဝေသာကာလ၊ ခ်မ္းျမျမေဆာင္းတစ္ညတြင္၊ယုိးဒယားႏိုင္ငံ၊ဖူးခက္ၿမိဳ႔အန္မခမ္အရပ္ရွိ အိမ္အုိႀကီး၏အေပၚထပ္ ၌ ကၽြႏု္ပ္ ၾဆာဒင္တစ္ေယာက္ ဇီးကင္းခန္႔ရွိေသာ ေခၽြးေစးမ်ားျပန္လ်က္ တတိယတန္းေဒါင္းဖတ္စာတစ္အုပ္ကုိဖြင့္ရင္း ခုႏွစ္သံခ်ီ ေအာ္ဟစ္ကာ စာအံလ်က္ရွိေလသည္။
“ေတာင္ရွိန္ျပင္းဟုန္ ၊ ငွက္ဂဠဳန္ ၊သုန္သုန္ကိုလည္း နသတ္မည္ ။”“မလည္မသုန္ ၊ ေရေၾကာင္းစုန္ ၊ဒဂုန္ကိုလည္း နသတ္ မည္ ။”“ကမၸည္းတံဆိပ္ ၊ ေရႊေပလိပ္ ၊သိပ္သိပ္ကိုလည္း ပသတ္မည္္ ။”“ငါးမည္မာရ္ႏွိပ္ ၊ ပလႅင္ထိပ္ ၊ေညာင္ရိပ္ကိုလည္း ပသတ္မည္္ ။”“ငါးမည္ေရႊၾကာ ၊ ခက္ညြန္႔ျဖာ ၊စိမ္းျပာကိုလည္း ရစ္ရမည္ ။”
ခုႏွစ္အိမ္ၾကား၊ရွစ္အိမ္ၾကား စာရြတ္သံေၾကာင့္ ကာလနဂါးကဲ့သုိ႔ ကုလားေသကုလားေမာ အိပ္ေမာက်တတ္ေသာ တူေတာ္ ေမာင္ ရဲေအာင္ပင္လွ်င္ စက္ေတာ္ေခၚရာမွ လန္႔ႏိုးလ်က္ ဝူးဝူးဝါးဝါးႏွင့္ ဦးရီးေတာ္ရွိရာ အေပၚထပ္သုိ႔ တက္လာကာ ..
“ဦးႀကီးဒင္ ၊အဘယ္သတၱဝါက လာရစ္ပါသျဖင့္ သတ္ရန္ျဖတ္ရန္ အခ်ိန္မေတာ္ ႀကိမ္းေမာင္းေလသနည္း”
တူေတာ္ေမာင္၏ ဇာတ္ဟန္ပါေသာ အေျပာကုိ ယခင္ယခင့္ အခါမ်ားက ရယ္တျပံဳးျပံဳး သြားဖံုးေပၚေအာင္ သေဘာက် ခဲ့ေသာ္ျငား ဤတစ္ႀကိမ္တြင္မူ ငယ္ထိပ္သုိ႔ေရာက္ေနေသာ ေဒါသသည္ အေျမွာင္းလုိက္ထြက္လာေလ၏။
“ေသာက္လုိက္ကန္းဆုိးမသိခ်က္ကေတာ့ကြာ၊ ႀကိမ္းေမာင္းေနတာ မဟုတ္ဘူးဟ၊ စာရြတ္စာအံေနတာ၊ျမန္မာသတ္ပံု သံေပါက္လုိ႔ေခၚတယ္၊ အိပ္မွာ အိပ္စမ္းကြာ၊ ထရုိက္မိမယ္”
“ေကာင္းလွေပၿပီ ဦးႀကီးဒင္၊ျပန္အိပ္ပါအံ့ ၊ စိတ္ကုိေလွ်ာ့ပါေလ”
ထြက္ခတ္ခတ္ရင္း ေအာက္ထပ္သုိ႔ ျပန္ဆင္းသြားေသာ တူေတာ္ေမာင္၏ သြန္သင္ဆံုးမစကားေၾကာင့္ ကၽြႏု္ပ္၏ စိတ္ကုိ ပညာတည္းဟူေသာ ခၽြန္းျဖင့္ ဘရိတ္အုပ္လုိက္ရေပ၏။ သုိ႔ေသာ္ ႏွလုံးအိမ္ထဲတြင္ကား “ျမန္မာစာမွာ သတ္ပံုဟာ အသက္ဝိညာဥ္ပဲ” ဟူေသာ ငယ္ဆရာ၏ စကားသံကုိ ျပန္လည္ ၾကားေယာင္ကာ အံလက္စစာကုိ ဆက္ရြတ္မိျပန္ သည္။
“ယာဥ္ပ်ံစၾကာ ၊ ေရႊလိပ္ျပာ ၊ႀကိဳးၾကာကိုလည္း ရစ္ရမည္ ။”“ဇမၺဴ႕သေျပ ၊ အသီးေႂကြ ၊မိုးေျမကိုလည္း ရစ္ရမည္။ ”
“စည္းစိမ္မေၾက ၊ ႀကိဳးႏွင့္ေျဖ ၊လက္ေျခကိုလည္း ရစ္ရမည္ ။”“ရတနာစိန္ ၊ ၀င္းလွ်ံထိန္ ၊ေရာင္ရွိန္ကိုလည္း နသတ္မည္ ။”
“အသက္ဇီ၀ိန္ ၊ စုေတခ်ိန္ ၊ညႇိဳးပိန္ကိုလည္း နသတ္မည္ ။”“ပဥၥအာလိန္ ၊ တာ၀တိန္ ၊ေဒ၀ိန္ကိုလည္း နသတ္မည္ ။”“မိုဃ္းႀကိဳးပုဆိန္ ၊ တာ၀တိန္ ။ပစ္ခ်ိန္ကိုလည္း နသတ္မည္ ။”
………………………………
(၂)
အမွန္စင္စစ္ ဤဒုကၡ၊အႏွီဒုကၡကား ၾဆာဒင့္ထံသုိ႔ မုိးနတ္မင္း၏ပေယာဂေၾကာင့္၊အထက္ဘဝဂ္၊ေအာက္အဝီစိမွ ကံဆုိး မုိးေမွာင္က်ကာ ေရာက္လာျခင္းမဟုတ္။ ဒုကၡႏွင့္ ျပႆနာကုိ မီးခြက္ထြန္းရွာတတ္ေသာ၊ ကုိယ့္အပူ ကုိယ္ရွာ ၊ကိုယ့္မီး ကုိယ္ေမႊးလုိေသာ ကၽြႏု္ပ္၏ဓေလ့၊ စရုိက္ဝသီေၾကာင့္ ၾကံဳရျခင္းသာတည္း။ ျဖစ္ပံုပ်က္ပံု အလံုးစံုကုိ အစလွန္ရေသာ္ ဤသုိ႔ ျဖစ္၏။
အမိေျမေရႊႏုိင္ငံေတာ္သည္ ဒီမုိကေရစီဇမၺဴရစ္၊ေခတ္ၾကီးဆီသုိ႔ ေျပာင္းလဲခဲ့ေလျပီဟု ဆုိၾကေလေသာေၾကာင့္ ၾဆာဒင္ တစ္ေယာက္ အကယ္တႏၱဳ ျပည္ေတာ္ဝင္ခဲ့ေသာ္ အလုပ္လက္မဲ့ တရာ့ကုိးတရာ့တဆယ္စာရင္း မဝင္စိမ့္ေသာငွာ စာေပ တုိက္တခုကုိ ထင္ရာစုိင္းထူေထာင္မိခဲ့ေလ၏။
အဆုိပါစာေပသုိ႔ အဦးအစ စတင္မိတ္ဆက္လာသူမွာ ရတနာပံု ေနျပည္ေတာ္မွ မႏၱလာဒကာသင့္ျဖစ္၏။ဒကာသင့္မွာ မန္းေဆးေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမွ ကဝိတဆူျဖစ္ရကား သူ႔လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ဆရာဝန္ၾကီးတစ္ဦး၏ စာမူကုိ စက္တင္ပံုႏွိပ္ပါရန္ စပ္ဟပ္ကမ္းလွမ္းလာေသာ တခဏ၌ပင္ ေရငတ္တုန္းေရတြင္းထဲက်သူကဲ့သုိ႔ ၾဆာဒင့္ခမ်ာ ဝမ္းသာအားရ ခ်က္ခ်င္းပင္ ေခါင္းျငိမ့္ လက္ခံလုိက္ေလ၏။ စာေရးသူ၏ ကေလာင္နာမည္မွာ ဇာတ္ဟန္ပါေသာ္ျငား သူသည္ ေဖ့စ္ဘြတ္ေခၚ ေဆြသဟာစာမ်က္ႏွာ၌ ဆယ္လီဗရစ္တီျဖစ္ေနသည္ကတေၾကာင္း၊သူ႔စာေရးဟန္မွာ ျမဴးၾကြသြက္လက္သည္က တေၾကာင္း တုိ႔သည္လည္း ကၽြႏု္ပ္လက္ခံခဲ့ျခင္းအေၾကာင္းရင္းတစ္ရပ္ျဖစ္၏။(ဤကားစကားခ်ပ္)
(၃)
အဆုိပါစာမူသည္ ကြန္ျပဴတာစာစီသူထံမွတဆင့္ ကၽြႏ္ုပ္၏လက္ဝယ္သုိ႔ ေရာက္လတ္ေသာ္ ကၽြႏု္ပ္သည္ အျခားတပါးေသာ သူ မၾကံစီဝံ့ေသာ မဟာအၾကံအစည္ၾကီးတခုကုိ အေကာင္အထည္ေဖာ္ရန္ စိတ္အားထက္သန္ေလ၏။ ဆင္ေခါင္းကုိ ေခြးခ်ီမည့္ ဧရာမအၾကံအစည္ကား ငါ၏စာေပတုိက္မွ ထုတ္ေဝလတၱံ႔ေသာ စာမူသည္ သတ္ပံုအမွားကင္းေစရမည္ ဟူေသာ အၾကံေပတည္း။ ဤကာလမဂၤလာအခါသမယမွ စတင္လ်က္ ကၽြႏု္ပ္သည္ ဒုကၡတည္းဟူေသာ လွလွႏွင့္ ဖူးစာ ဖက္ရေခ်ေတာ့ သည္။
အႏွီစာမူကို ဖတ္ရႈေနရင္းျဖင့္ သနားစရာ အတို႔ကြ်န္ ငဒင္ငယ္မွာ ၿဖိဳးကနဲ ဝမ္းသာျခင္း၊ ဖ်တ္ကနဲ ဝမ္းနည္းျခင္း၊ လွပ္ကနဲ ရင္တုန္ျခင္း၊ ဇာတ္ကနဲ အေၾကာဆြဲျခင္း၊ ဖ်တ္ကနဲ လက္ပန္းေပါင္းခတ္ျခင္း အမွဳတုိ႔ကုိ ျပဳမိေလရာ ကၽြႏု္ပ္ကုိ ေဘးဘီမွ ေစာင့္ၾကည့္အကဲခတ္သူတုိ႔ပင္ ရူးမတတ္ရွိၾကေလ၏။
ျမန္မာစာေပေခတ္ၾကီးကား ဂငယ္ေကြ႔ေကြ႔လ်က္ရွိျပီး ထြက္ရွိသမွ်ေသာ ဝတၳဳ၊သတင္းစာ၊ဂ်ာနယ္ဟူသမွ် သတ္ပံုမမွန္၊ တုိ႔ထံုးစံေခတ္သုိ႔ ေရာက္ေနခဲ့ေသာ အျဖစ္ကုိ ကၽြႏု္ပ္ မသိမဟုတ္။ သိပါ၏။လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ႏွစ္ခန္႔က ျမန္မာစာတြင္ သတ္ပံုမွန္သင့္ေၾကာင္း အေခ်အတင္စကားစစ္ထုိးၾကရာ၌ အေခ်ရွင္ ညီေတာ္ေမာင္၊နာမည္ေက်ာ္ဘေလာ့ဂါ နဗနက “အကုိၾကီးရာ၊ ဖတ္တဲ့သူ နားလည္ရင္ ျပီးတာပါပဲ။ဥပမာဗ်ာ အကုိၾကီးကုိ ျပန္ေပးဆြဲျပီး အကုိၾကီးမိန္းမဆီကုိ ျပန္ေပး ဓားျပေတြက စာတေစာင္ ပုိ႔တယ္ဆုိပါစုိ႔၊ အမဂ်ီး၊ ခင္ဗ်ားေယာက္က်ားအူးမင္ဒင္ အသက္မေသျခင္ရင္ ေငြတယာ လာပုိ႔ပါ ၊လုိ႔စာေရးတာကုိ နားလည္ရင္ျပီးတာပဲ” ဟူေသာ ပြဲသိမ္းလက္သီးေၾကာင့္ ၾဆာဒင္ခမ်ာ၊ ဖင္ထုိင္ကာ ဒုိင္ပြဲရပ္ အရွဳံးေပး ခဲ့ရဖူးေခ်သည္တမုံ႔။
(၄)
ဘယ္အရာမဆုိ လြယ္လြယ္ႏွင့္ လက္မေလွ်ာ့လုိေသာ၊ ေခတ္တည္းဟူေသာ ေရစီးကုိ အဆန္ကူးလုိေသာ ကၽြႏု္ပ္ကား သတ္ပံုစိစစ္ေရးစီမံခ်က္ၾကီးကုိ ပီျပင္စြာအေကာင္အထည္ေဖာ္အံ့ေသာငွာ ေရွးစာေဟာင္းတုိ႔ကုိ လွန္၏။ သတ္ပံုက်မ္းတုိ႔ ကုိ ေမႊ၏။ ေဒသႏၱရ၊ဘာသႏၱရစကားတုိ႔ပါ မက်န္ေစရ။အၾကိမ္ၾကိမ္အဖန္ဖန္ အာဂံုျပန္ေဆာင္၏။ထုိ႔ေနာက္တြင္ကား..
“တရုပ္ဟူေသာအမွားကုိ တရုတ္ဟုျပင္သည္”
“ေတြ႔ဘူးလား ကုိ ေတြ႔ဖူးလား ဟု ျပင္၏”
“ပြဲသိိမ္းပလုိက္မယ္ ကုိ ပြဲသိမ္းပစ္လုိက္မယ္ ဟု တည့္မတ္၏”
“ပ႑ာပစၥည္း ကုိ ပဏၰာပစၥည္းဟု အမွန္ျဖစ္ေစ၏”
“ဘိက္သိက္ ကုိ ဘိသိက္ ဟု ေျပာင္းလဲ၏။”
“ မူးမတ္ကုိ မွဴးမတ္ သုိ႔ ျပန္ျဖစ္ေစ၏”
“ ျငိဳးငယ္ျခင္းကုိ ညွဳိးငယ္ျခင္းဟု ျပင္ျပန္၏။”
ထုိ႔မူတဝ ဆင္ၾကီးဂဠဳန္ခ်ီသည့္ အေရးအသားျဖစ္ေသာ “ေသခမူနာတေရာ္၌တည္း” ဟူေသာ စာအလြဲကုိ ပ်ဴ၊ပါဠိ၊ မြန္၊ျမန္မာေလးဘာသာျဖင့္ေရးထုိးအပ္သည့္ ရာဇကုမာရ ေက်ာက္စာ(ျမေစတီေက်ာက္စာ)ကုိ လွန္လ်က္ “ေသခမူနာ သေရာ၌တည္း” ဟု အမွန္ျဖစ္ေအာင္အားထုတ္မိျပန္၏။
ထုိထုိဤဤေသာ စာလံုးေရေထာင္ခ်ီသည့္ စာအက်အေပါက္တုိ႔ကုိ ဖင္ၾကားမွေခၽြးယုိေအာင္ ျပင္ရေသာ္ျငား ကၽြႏု္ပ္ပင္ပန္း သည္ မထင္မိေသး၊ဒုကၡဟု မသတ္မွတ္။စာစီဆရာ၏ အားနည္းခ်က္ဟုသာျမင္၏။ ငယ္ႏုစဥ္အရြယ္က သတ္ပံုမွားသျဖင့္ ဆရာမ၏ လက္စြဲေတာ္ေပတံႏွင့္ လက္ဆစ္တုိ႔အား ၾကိမ္ဖန္ မ်ားစြာ အေခါက္ခံခဲ့ရသည္ကုိ ျပန္လည္သတိရျခင္းျဖင့္ အားတင္း၏။သုိ႔ေသာ္ ၊ သုိ႔ေသာ္ …. ။
ဤသုိ႔ေသာ္ကား တကုိယ္လံုးယားယံလာသေယာင္ခံစားရရံုမက ၊မႏၱလာဒကာသင့္ကုိပါ ပလီစိေခ်ာက္ခ်က္၊ ၾကမ္းပိုးကုိ မီးရထားစက္ေခါင္းျဖစ္ေအာင္ ၊ဤအေျခဆုိက္ေအာင္ အယံုသြင္းေလျခင္းဟူေသာအေတြးပင္ ဝင္လာကာ ၾကီးစြာေသာ စိတ္ဒုကၡကို ခံစားရေလသည္။ ဆက္၍ ရွဳပါေလာ့။
(၅)
အဆုိပါ စာမူ၏ တခုေသာေနရာ၌ “ခက္ထွာ” ဟူေသာ စကားလံုးကုိ ေတြ႔ရ၏။ ထူးဆန္းေသာ စကားလံုးေပတကားဟု သတ္ပံုက်မ္းကို လွန္၏။မေတြ႔၊ေပါရာဏျဖစ္တန္ရာသည္ဟူေသာ အေတြးေၾကာင့္ က်မ္းအဆူဆူကုိလွန္သည္။ မရွိ။ မတတ္ႏုိင္ ။ စာေရးဆရာသုိ႔ တုိက္ရုိက္ဆက္သြယ္ေမးျမန္းသမွဳ ျပဳရေတာ့သည္။
“ေအာ္ ဒါလား ဆရာ၊ (ခက္လုိက္တာ)ကုိ အခုေခတ္မွာ “ခက္ထွာ”လုိ႔သံုးေနျပီေလ၊ ဂ်ီေတာ့ ခ်ပ္တင္စကားအသံုး ဆုိပါ ေတာ့”
ကၽြႏု္ပ္ ရုတ္ျခည္းလဲ၍သာ ေသခ်င္ေတာ့၏။ ရွိေစေတာ့။ ဆက္၍လွန္ပါအံ့။
စာမူ၏ အျခားတပါးေသာ ေနရာတြင္လည္း .. ..“ပိတ္သတ္ၾကီး”ဟူေသာ ထူးဆန္းလွသည့္ စကားလံုးကို ေတြ႔ျပန္ရာ ဤကား ပရိသတ္ၾကီးကုိ ဆုိလုိဟန္ရွိေသာေၾကာင့္ အမွားျပင္ျပီးသည္၏တခဏ၌ စာေရးသူထံ အသိေပးျပန္ရာ .. “ပိတ္သတ္ၾကီးဆုိတာ အမွန္ဗ်။ ေမာ္ဒန္အသံုးအႏွဳံး ဆုိပါေတာ့” ဟူသတည္း။နီးရာတုိင္ကုိ ေခါင္းႏွင့္ေျပးေဆာင့္ခ်င္စိတ္ ကုိ အေတာ္ထိန္းရ၏။ ဆက္၍လွန္ျပန္ေသာ္ ..
“သမီးမွာ ကုိဝင္းၾကည္ရွိေနျပီ” ဟူေသာ စာသားကုိ ေတြ႔ျပန္၏။ “ဘယ္က ကိုဝင္းၾကည္ပါလိိမ့္။ ဇာတ္ေကာင္ကေလးမရဲ့ မိတ္ေဆြထင္ပါရဲ့။ ငါ့အသိကုိဝင္းၾကည္မ်ားလား ”ဟု၊ဇေဝဇဝါ ျဖစ္ရသည္၏ အဆံုးတြင္ ျပဳျမဲအတုိင္း စာေရးသူထံ ေမးရ ျပန္ရာ …။
“ေအာ္ ၊ဒါလား၊ ကိုယ္ဝန္ရွိတာကုိေျပာတာေလဗ်ာ”ဟူ၏။“ဗ်ာ” ဟုသာ ေအာ္ႏုိင္ေတာ့သည္။ တခါမွ မရွိခဲ့ဖူးေသာ ေသြးတုိးေရာဂါကို ရုတ္ျခည္းခံစားရသေယာင္ရွိလာေလသည္။ဆက္ဦးအံ့။ တခုေသာေနရာတြင္ ….
“အသည္းနာႏြန္းႏြန္းလုိ႔” ဟု ပါရွိျပန္၏။ “အသည္းနာလြန္လြန္းလုိ႔” ျဖစ္အံ့ထင္လ်က္ ျပင္မည္ၾကံေသာ ခဏတြင္ပင္ စာေရးသူကုိ ေမးမိျပန္ရာ ….
“ အဲဒါ အမွန္ေလဆရာ၊ မုိးဒီၾကီးရဲ့ လက္သံုးစကားဗ်” ဟူသတည္း။
“ဖုသြားျပီ” ဟူေသာစကားကိုလည္းေတြ႔ရျပန္၏။“စိတ္ဆုိး၊စိတ္ခု၊စိတ္ေကာက္သြားျပီ” ဟုဆုိသတည္း။
ထိုထုိေသာ စကားဆန္းတုိ႔ကုိ နာခံျပင္ဆင္ျပီးသည္တြင္ ဇာတ္လမ္းဆံုးခါနီးတေနရာ၌“ ဥထုဇဥ္”ဟူေသာ စကားကုိ ေတြ႔ရျပန္သျဖင့္ ဒီတၾကိမ္ျဖင့္ အမွားေသခ်ာျပီဟု အရဲကုိးကာ “ပုထုဇဥ္”ဟု ျပင္ဆင္လ်က္ စစ္ေဆးျပီးဆံုးသည့္ စာမူဖုိင္ကုိ စာေရးသူ ျပန္ပုိ႔ျပီးသည္ႏွင့္ မၾကာမတင္ ျပန္စာေရာက္လာသည္ကား ….
“ က်ေနာ္ေရးထားတဲ့ “ဥထုဇဥ္” ဆုိတာ အမွန္ပါ၊က်ေနာ္ေဖာ္ျပထားတဲ့ ဇာတ္ေကာင္ဟာ သူ႔လဥသူ ထုျပီး ေသဖုိ႔ေကာင္း တဲ့ သူမုိိ႔ “ဥထုဇဥ္”လုိ႔ သံုးတာပါ” ဆုိေလသတည္း။ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိးၾကီးငဒင္ကား အမွန္ပင္ေသသင့္ခဲ့ျပီ။
(၆)
အကၽြႏု္ပ္ကုိယ္တုိင္သာ သူ႔ဇာတ္ေကာင္ေနရာကုိဝင္ကာ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ထုလ်က္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး အဆံုးစီရင္ခ်င္ စိတ္ေပါက္မိေတာ့ သည္။ မႏၱလာ ဒကာသင့္ကုိ ဆံုမွာထည့္ေထာင္းကာ အမွဳန္႔ၾကိတ္ခ်င္စိတ္ေပါက္မိေတာ့သည္။အုိ၊ မႏၱလာဒကာသင့္၊ ကုိယ္ခ်င္းစာ၊နာႏိုင္ျခင္းငွာ …အသင့္အား ဆံုတြင္ ထည့္မေထာင္းမိခင္၊ ဒင့္ဘဝ ခဏယူပါခလွဲ႔။
……………………………..See More

Like