ဗိုက္တလုံးနဲ႕က်န္ ဒီလိုျဖစ္မ်ိဳးကင္းပေစရန္

၀တ္စားဆင္ယဥ္ျမင္မတင္ေပါ့

လွ်ပ္ေပၚေလာ္လီမ်ားေနတယ္

အေပၚလြတ္ခါ ေအာက္ကျမင့္ေပါ့

ေအာက္ျမင္ကေလးျဖစ္ေနတယ္

ျမင္ျမင္သမွ် ၾကည့္မိျပန္ေတာ့

ဟိုဟိုက္ဒီဟိုက္ ေတြ႔ေနတယ္

ေတြ႕သမွ်သာ ျမင္ေနရေတာ့

လွ်ပ္စီးလက္သလို ျဖစ္ေနတယ္



ငယ္တုန္းအခါ အေမေျပာတဲ့





လွ်ပ္စီးလက္ မျဖစ္လိမ့္မယ္





လွ်ပ္ပ်ာလွ်ပ္ပ်ာ ဟစိကြဲနဲ႕





သူတို႕မို႕လို႕ ၀တ္တတ္တယ္





၀တ္သူၾကည့္သူ အျမင္ျခင္းမတူေတာ့





ၾကည့္မိသူက အရွက္ရတယ္



၀တ္သူၾကည့္သူ အျမင္တူေတာ့



နပမ္းလုံးျပီး ကလပ္တက္မယ္



၀တ္သူၾကည့္သူ အျမင္တူေတာ့



ရုပ္ရွင္ရိုက္သလားမွတ္ရတယ္



သားေလာင္းသေႏၵ ဥခြံတြင္းမွာ

ေပ်ာက္ပ်က္တာေတြမ်ားေနတယ္



ဓေလ့ထုံးစံ ယဥ္ေက်းမႈက



ဘာသာတရားေမ့ေနတယ္



အမိအုပ္မနိုင္ အဖအုပ္မရ



ကိုယ့္ကိုကိုယ္သာ အုပ္ရမယ္



စိတ္ထားေလးေတြ မွန္ရဲ႕သားနဲ႕



လွ်ပ္ေပၚေလာ္လီ ၀တ္ေနတယ္





ျမင္သူကကြယ္ သတ္မွတ္လိုက္ေတာ့



နိုင္ငံတကာ အဆင့္မွီ လွတယ္



၀တ္စားဆင္ယဥ္ အျမင္မတင့္တာ



ၾကည့္ရင္းၾကည္႕ရင္း ပ်က္လာတယ္



ကမာၻၾကီး ပူအိုက္စပ္လို႕



အတိုအျပတ္ ၀တ္သလားကြယ္



မိေရွ႕ေမာင္ဘြား မရွက္အား

ပူလို႕ျပတ္ရင္း ပ်က္လာတယ္



ပူလို႕ပ်က္ရင္း ပ်က္လာတယ္



တိုင္းတပါးကိုပုခုံးမွီလို႕ ပလီပလာခြ်ဲတတ္တယ္



ေ၀ေျမရပ္ျခား ေနထိုင္ျငားလည္း



မိဘမ်က္နွာ အရွက္ရတယ္



စိတ္ေနာက္ခႏၶာ လိုက္ပါရင္းနဲ႕



ဒုကၡ သီးေတြစားေနတယ္



စားရင္းစားရင္း ဗိုက္ၾကီးနင့္မွာဆိုးမိတယ္



ဗိုက္ၾကီးနင့္ရင္ ေအာ့အန္ျပီးေတာ့



မိစိန္ၾကည္ေလးျဖစ္တတ္တယ္



ငယ္တုန္းကာလ ၾကားဘူးတာမို႕



မၾကားဖူးရင္ထပ္ေျပာမယ္



စိန္ၾကည္ စိန္ၾကည္ လင္ယူပက္စက္သည္



ဂ်ပန္ၾကီးက တိုက်ိဳျပန္



ဗိုက္တလုံးနဲ႕က်န္



ဒီလိုျဖစ္မ်ိဳးကင္းပေစရန္



ကဗ်ာေရးရျပန္

အမွ်ေ၀ျခင္းနဲ႔ပတ္သတ္၍

• Posted by ဆန္နီေနမင္း on ႏုိ၀င္ဘာ 10, 2011 at 9:52pm



• သတင္းပုိ႔မယ္   View Blog

အင္း မေန႔ညက ကုိယ့္အတြက္ အြန္လုိင္းမွာစာရွာရင္းနဲ႔ ဒီေန႔ေန႔လည္အထိ ေခါင္းစဥ္စဥ္းစားေနရတယ္။ ပါေမာကၡခ်ဳပ္က သူတုိ႔ႏုိင္ငံနဲ႔ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း ကြာျခားခ်က္ေတြ သိခ်င္ေနတာကုိ မေန႔က ခဏခဏေျပာတာ ျပန္မွတ္မိတာနဲ႔ မထူးပါဘူးေလ။ သီရိလကၤာဘာသာေရးပြဲေတာ္မ်ားႏွင့္ျမန္မာျပည္ဘာသာေရးပြဲေတာ္မ်ားကုိ ဗုဒၶအလုိက် ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာျခင္းဆုိတဲ့ က်မ္းကုိ ေရးမယ္လုိ႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်လုိက္ပါတယ္။ ေခါင္းစဥ္ရမရကုိ လာမဲ့တနလၤာေန႔မွ ဆရာကုိ ျပန္ေမးရမွာပါ။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ သီရိလကၤာအေၾကာင္းကုိ အြန္လုိင္းေပၚမွာ လုိက္လံရွာေနရင္းနဲ႔ ကုိယ့္အက်ိဳးလည္းၿပီးေအာင္ သူမ်ားအက်ိဳးလည္း လုပ္ေပးလုိက္ပါဦးမယ္ဆုိၿပီး ေမးထားတဲ့ေမးခြန္းေတြထဲက အမွ်ေ၀ျခင္းအေၾကာင္းကုိ ကုိယ္သိသေလာက္ အျမန္ေရးေပးလုိက္ပါတယ္။



ေမး။ ။ ဆရာေတာ္ဘုရား တပည့္ေတာ္အခု တရားစာအုပ္ေတြဖတ္ၿပီး လက္ေတြ႕လိုက္နာက်င့္သံုးႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနပါတယ္ဘုရား။ အဲဒီမွာ အခက္အခဲရွိတာတစ္ခုက အမွ်ေ၀ျခင္းပါပဲဘုရား။ လမ္းသြားရင္း အမွ်ေ၀ခ်င္တယ္။ ကိုယ္ျပဳခဲ့တဲ့ကုသိုလ္ေတြကို အဲပတ္၀န္းက်င္မွာရွိတဲ့ လမ္းေစာင့္နတ္၊ ၿမိဳ႕ေစာင့္နတ္အစရွိသျဖင့္ အမွ်ေ၀ခ်င္လို႔ပါဘုရား။

ခက္တာက အမွ်ကို အက်ယ္ႀကီးလူၾကားေအာင္ ေအာ္ရြတ္လို႔ကလည္းမရ။ လူၾကားသူၾကားထဲမွာ အထူးအဆန္းႀကီးလိုျဖစ္ေနၿပီး ရွက္လည္းရွက္လို႔ပါဘုရား။ ေလသံတိုးတိုးေလးနဲ႔ အမွ်အမွ်လို႔ရြတ္ရင္ေကာ သူတုိ႔ၾကားပါမလားဘုရား။ သူတို႔ကိုယ့္ကုသိုလ္ကို သာဓုေခၚႏိုင္ပါလားဘုရား။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ စိတ္ထဲကေနပဲရည္စူးၿပီး စိတ္ထဲကေန

ရြတ္ရင္ ရပါသလားဘုရား။ ဒါမွမဟုတ္ အသံမထြက္ပဲ ႏႈတ္ခမ္းလႈပ္ရံု ေလသံေလာက္ေလးနဲ႔ ေပးလို႔ရပါသလားဘုရား။



စုစုေ၀၊ ရန္ကုန္



အမွ်ေ၀ျခင္းနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး ဦးဇင္းတုိ႔ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ေသခ်ာက်နစြာ မသိတာက မ်ားပါတယ္။ ဒါဟာလည္း ေသခ်ာေျပာျပတဲ့လူမရွိသလုိ ေျပာျပတဲ့လူရွိေတာ့လည္း ေသခ်ာမွတ္သားထားမႈ အားနည္းေနလုိ႔ပါ။ အဲဒီေတာ့ ဦးဇင္းသိသမွ်ကုိ အကုန္ေျပာျပေပးပါမယ္။ ေနာက္ သူမ်ားေမးရင္ ေျပာျပတတ္ေအာင္ ေသခ်ာမွတ္ထားၾကေပါ့ေလ။




ဒါနေကာင္းမႈျပဳတဲ့အခါ အလွဴ၀တၳဳဟာ အလွဴရွင္လက္ကေန အလွဴခံပုဂၢိဳလ္လက္သုိ႔ေရာက္ရင္ အလွဴအထေျမာက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ နိဗၺာန္ကိုဆုေတာင္းၿပီး ဒါနျပဳမွသာ မိမိဒါနဟာ ပါရမီဒါနျဖစ္ႏိုင္သျဖင့္ အနည္းဆံုး-ဣဒံ ေမ ပုညံ နိဗၺာနႆ ပစၥေယာ ေဟာတုလုိ႔ ဆုေတာင္းၿပီး အမွ်ေ၀မွသာ ပတၱိဒါနျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အနည္းဆံုး ဣဒံ ေမ ပုညဘာဂံ သဗၺသတၱာနံ ေဒမလုိ႔ဆုိၿပီး အမွ်ေ၀ကာ ဒါနအလွဴကို အဆံုးသတ္ၾကစၿမဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆုေတာင္းျခင္း။ အမွ်ေ၀ျခင္းတို႔မွာ ကိုယ္တိုင္ျပဳလုပ္ရမွာမုိ႔ တျခားတေယာက္အား ကိုယ္စားျပဳလုပ္ခုိင္းလုိ႔ မရဘူးဆုိတာလည္း သိထားဖုိ႔ လုိပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က ကုိယ္စားလွဴခုိင္းၿပီး အမွ်ေ၀လုိ႔မရဘူးလားဆုိၿပီး ေမးတတ္လုိ႔ပါ။



ဆုေတာင္းတဲ့အခါမွာလည္း ဤသို႔လွဴဒါန္းရေသာအက်ိဳးအားေၾကာင့္ နိဗၺာန္မ်က္ေမွာက္ျပဳရပါလို၏လုိ႔ ဆုေတာင္းရမွာျဖစ္သလုိ အမွ်ေ၀တဲ့အခါမွာလည္း ဤေကာင္းမႈ၏ အဖို႔ဘာဂကို သတၱ၀ါအားလံုး ရရွိၾကပါေစဟု စိတ္ေစတနာ ေလးေလးနက္နက္နဲ႔ ျပဳလုပ္မွသာ ဘုရားအေလာင္း သူေတာ္ေကာင္းတို႔လုိ ျဖစ္မွာပါ။



ျမတ္စြာဘုရားအေလာင္းေတာ္ ေ၀ႆႏၲရာမင္းႀကီးဘ၀မွာ ဒါနျပဳတိုင္း ေရစက္ခ်၊ အမွ်ေ၀ေလ့ရွိပါတယ္။ အဲဒီလုိေရစက္ခ် အမွ်ေ၀ေပးမႈေၾကာင့္ မာရ္နတ္စစ္လာတိုက္ရာတြင္ ေဗာဓိပင္ႏွင့္ ေရႊပလႅင္ကိုရေရး (သဗၺညဳတဉာဏ္ကိုရေရး)အတြက္ ေ၀ႆႏၲရာဘ၀တြင္ လွဴဒါန္းခဲ့ၿပီး ေရစက္ခ်ခဲ့သည္ကို ဤမဟာပထ၀ီေျမႀကီး အသိသက္ေသျဖစ္သည္ဟု သက္ေသျပဳတဲ့အတြက္ ပထ၀ီေျမႀကီးက သက္ေသခံခဲ့တာပါ။ အလွဴရွင္မွာ အျခားအကုသိုလ္အက်ိဳးေပးလုိ႔ ငရဲသို႔ ေရာက္သြားသည့္တိုင္ေအာင္ ယမမင္းက အမွ်ေပးေ၀ဖူးသည္မဟုတ္ေလာဟု သတိေပးလုိ႔ ကုသိုလ္ကို သတိရကာ ငရဲမွ လြတ္ႏိုင္ပါတယ္။



ဒါျပင္ ပုညကိရိယ၀တၳဳ(၁၀)ပါးတြင္ အမွ်ေ၀ျခင္း (ပတၱိဒါန)ဟာလည္း ဒါနစတဲ့ ကုသုိလ္တို႔လုိ ကုသုိလ္တစ္မ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေရစက္ခ်၊ အမွ်ေ၀ျခင္းဟာ ကုသုိလ္တစ္မ်ိဳး တိုးပါတယ္။ အလွဴတစ္ခုလုပ္ရာတြင္ ဆုေတာင္းျခင္းမျပဳဘဲ လွဴဒါန္းျခင္းမွာ ေပးကမ္းျခင္းသက္သက္သာျဖစ္လုိ႔ နိဗၺာန္ကို ဆုေတာင္းမွသာ ဒါနပါရမီ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္မုိ႔ ဒါနျပဳလုပ္ၾကသူတိုင္း ဆုေတာင္းျခင္း၊ ေရစက္ခ်ျခင္းတုိ႔ကို မျပဳမေန ျပဳလုပ္ၾကတာပါ။။



အမွ်ေ၀ျခင္းနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး ေသခ်ာက်နစြာသိျမင္ေအာင္ ေျပာရမယ္ဆုိရင္ အမွ်ေ၀ေရစက္ခ်တဲ့အခါမွာ ေရစက္ခြက္နဲ႔ေအာက္ခံေလးပါၾကတာကုိ အားလံုးသိမယ္ထင္ပါတယ္။ ေရွးေရွးဆရာေတာ္ႀကီးေတြကေတာ့ ေရစက္ခ်တဲ့အခါ ေရစက္ခြက္ကုိ အလံုးပိတ္နဲ႔မဟုတ္ဘဲ ရုိးရုိသာမန္ဖန္ခြက္ကုိသာ အသံုးျပဳခုိင္းၾကပါတယ္။ ဒါဟာ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ေရစက္ခ်မဲ့ေရခြက္ထဲက ေရရဲ႕သန္႔စင္မႈကုိျမင္ၿပီး မိမိရဲ႕စိတ္ကုိ ျဖဴစင္ေနေအာင္ထားဖုိ႔ႏွင့္ ငါျပဳလုပ္တဲ့ေကာင္းမႈဟာ ေဟာဒီေရလုိ သန္႔ရွင္းၾကည္လင္လွတဲ့ ေကာင္းမႈျဖစ္တဲ့အတြက္ ခုေကာင္းမႈရဲ႕အက်ိဳးဆက္ေၾကာင့္ ျမတ္နိဗၺာန္ကုိ ေရာက္ရပါေစလုိ႔ ဆုေတာင္းအာရံုျပဳႏုိင္ေအာင္လုိ႔ပါ။ ေရကဲ့သုိ႔ျဖဴစင္ေအာင္ထားၿပီး ဆုေတာင္းႏုိင္ေအာင္လုိ႔ ေရကုိျမင္ရေအာင္ ထားခုိင္းျခင္းပါ။



ဒါျပင္ ဒီေရဟာ ေျမႀကီးကုိသြန္းခ်လုိက္တဲ့အခါ ျပန္ယူလုိ႔မရသလုိ ငါလွဴဒါန္းခဲ့တဲ့ ေကာင္းမႈမွန္သမွ်ကုိလည္း ငါဟာ ႏွေျမွာတြန္႔တုိျပန္လည္လုိခ်င္တဲ့စိတ္မရွိဘဲ လြတ္လြတ္စြန္႔ႀကဲၿပီးသား မုတၱစာဂီျဖစ္ေနေအာင္ အာရံုျပဳထားရပါမယ္။ ငါျပဳခဲ့ေကာင္းမႈကုသုိလ္ကုိ တကယ္မ်ားငါေမ့ေလ်ာ့ေနသည္ရွိေသာ္ ကမၻာေျမႀကီးထဲ ေရမ်ားေလာင္းခ်ၿပီး ေရစက္သြန္းခ် သက္ေသအရာတည္ထားခဲ့အတြက္ ငါအားျပန္လည္ အမွတ္ရေအာင္ ကူညီေပးပါေစလုိ႔ စိတ္ထားတတ္ေအာင္ ေရစက္ခြက္ထဲကေရကုိ ေျမႀကီးေပၚသြန္းခုိင္းျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။




တကယ္လုိ႔ မိမိက ေရစက္ခြက္ထဲက ေရကုိ မျမင္ရရင္လည္း ေရစက္ခ်လုိ႔ ေရေလးက်ဆင္းေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ခုေျပာခဲ့သလုိ အာရံုျပဳေပးပါ။ ေနာက္တစ္ခုက ေရွးတုန္းကေတာ့ ေရကုိ ေအာက္ခံမပါဘဲ ေျမႀကီးေပၚကုိ တုိက္ရုိက္သြန္းခ်ၾကတယ္။ ခုေတာ့ ေအာက္ခံပါေတာ့ ေျမႀကီးေပၚတုိက္ရုိက္ မေရာက္ဘဲျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ မိမိစိတ္မွာ ႏွေျမွာတြန္႔တုိမႈေတြမျဖစ္ဘဲ လြတ္လြတ္စြန္႔ႀကဲမ်ားျဖစ္ေအာင္ေတာ့ အာရံုျပဳယူရၾကေပါ့။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း ေရစက္ခြက္မလုိဘဲ အထက္ကေျပာခဲ့သလုိ အာရံုျပဳႏုိင္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ကုိင္စရာမလုိဘူးေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ေရစက္ခြက္ကုိင္ရတာဟာ ကၽြန္ေတာ္၊ ကၽြန္ေတာ္မတုိ႔သည္ ေကာင္းမႈျပဳသူတို႔ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေပးေ၀တဲ့ေကာင္းမႈကုိ အမွ်ယူၾကပါလုိ႔ အမွ်ယူမဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြအားလံုးသိေအာင္ အလွဴရွင္မ်ားအား ေရစက္ခြက္ကုိင္ခုိင္းတာပါ။



ဒါျပင္ ေနာက္တစ္ခ်က္အဓိကအက်ဆံုးအရာက ေရစက္ခ် အမွ်ေ၀တယ္ဆုိတာ ဦးဇင္းတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာမွာပဲ ရွိပါတယ္။ တျခားဘာသာေတြမွာ မရွိပါဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ဦးဇင္းတုိ႔ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ ၀ါဒဟာ အနတၱ-ငါပုိင္ဆုိတာမထားဘူးဆုိတဲ့ ၀ါဒျဖစ္လုိ႔ပါ။ တျခားဘာသာေတြမွာကေတာ့ အတၱ-ငါပုိင္ပဲရွိတဲ့အတြက္ အမွ်ေ၀ျခင္းမ်ား မျပဳလုပ္ၾကပါဘူး။ ဦးဇင္းတုိ႔ ၀ါဒက အနတၱဆုိေတာ့ ငါကုသုိလ္ရသလုိ၊ ငါကုသုိလ္ေၾကာင့္ ေကာင္းက်ိဳးခံစားသလုိ အားလံုးလည္း ငါလုိပဲ ခံစားၾကရပါေစဆုိတဲ့ ေစတနာနဲ႔ အားလံုးအား တန္းတူေပးတဲ့ ေရစက္ခ်ျခင္းပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဘာျဖစ္လုိ႔ေရစက္ခ်ရတာလဲ၊ အမွ်ေ၀ရတာလဲဆုိတာ ငါတုိ႔၀ါဒဟာ အနတၱ၀ါဒ-ကုိယ္ပုိင္မထားဘဲ အားလံုးကုိ တန္းတူရေစခ်င္တဲ့ ေစတနာရွိလုိ႔ပါလုိ႔ ေျဖရပါမယ္။



အဲဒီေတာ့ အမွ်ေ၀တဲ့လူဟာ မိမိလုပ္တဲ့ ေကာင္းမႈဟာ ေလွ်ာ့မသြားဘဲ ပုိလုိ႔သာ တုိးသြားတယ္ဆုိတာကုိ လူတုိင္းသိၾကမယ္ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ပုိမုိမွတ္မိေအာင္ ထပ္ဆင့္ေျပာျပေပးပါဦးမယ္။ မိမိအိမ္မွာ ဖေယာင္တုိင္းတစ္တုိင္ မီးထြန္းထားတယ္ဆုိပါစုိ႔။ အဲဒီဖေယာင္တုိင္တစ္ခုတည္း ထြန္းထားတာဆုိေတာ့ ဖေယာင္တုိင္းထြန္းတဲ့အိမ္မွာပဲ အလင္းေရာင္အနည္းငယ္ရွိၿပီး က်န္တဲ့အိမ္ေတြမွာ အလင္းေရာင္မရွိဘဲ တစ္ရြာလံုးျဖစ္ေစ၊ တစ္ၿမိဳ႕လံုးျဖစ္ေစ ေမွာင္မည္းေနမွာပါ။ အဲဒီေတာ့ မိမိက မိမိထြန္းထားတဲ့ ဖေယာင္းတုိင္က မီးကုိ အားလံုး လာေရာက္ထြန္းညွီယူၾကပါလုိ႔ အမွ်ေ၀သလုိ အားလံုးကုိ ရွယ္ယာလုိက္ေပးလုိက္တဲ့အခါက်ေတာ့ တစ္ၿမိဳ႕လံုးျဖစ္ေစ၊ တစ္ရြာလံုးျဖစ္ေစ အလင္းေရာင္ေတြေတာက္ပသြားပါတယ္။ အဲဒီလုိ မိမိက သူမ်ားအား မိမိဖေယာင္းတုိင္မွ မီးကုိ ရွယ္ယာေပးလုိက္ေသာ္လည္း မိမိပင္ရင္းဖေယာင္းတုိင္မွာ အလင္းေရာင္ ေလွ်ာ့နည္းမသြားတဲ့အျပင္ မိမိရွယ္ယာလုပ္ေပးလုိ႔ သူမ်ားေတြ အလင္းေရာင္းပါရရွိၿပီး အလင္းေရာင္မ်ား ပုိမုိတုိးသြားသလုိ အမွ်ေ၀တဲ့လူမွာလည္း အဲဒီလုိပဲ ေကာင္းမႈေလွ်ာ့မသြားတဲ့အျပင္ ေကာင္းမႈေတြ ပုိမုိတုိးသြားပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ေရစက္ခ်ရျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းနဲ႔ျပဳလုပ္ပံုမ်ားပါ။



ခု ေမးခြန္းရွင္သိခ်င္တာကို ေျဖေပးပါမယ္။ မိမိျပဳလုပ္တဲ့ေကာင္းမႈကုိ ေရစက္ခြက္နဲ႔ အမွ်ေ၀ရန္ အခြင့္အခါမသင့္ပါက အေပၚကေျပာခဲ့တဲ့အတုိင္း အာရံုျပဳရမဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကုိ မိမိအာရံုျပဳၿပီး အမွ်ေ၀ေပးပါ။ အမွ်ေ၀တဲ့အခါ ႏႈတ္ကေန အသံေလးနည္းနည္းေတာ့ ထြက္ဆုိတာက ပုိသင့္ေတာ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆိုေတာ့ အမွ်ေ၀တာကုိေစာင့္ဆုိင္းေနၾကတဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြမွာ တခ်ိဳ႕က တန္ခုိးရွိၾကေပမဲ့ တခ်ိဳ႕မွာ တန္ခုိးမရွိၾကေတာ့ မၾကားဘဲ ျဖစ္ေနမွာစုိးလုိ႔ပါ။ ဒါေပမဲ့ ေကာင္းမႈကုသုိလ္ကုိ အမွ်ယူရန္ ေစာင့္ဆုိင္းေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကေတာ့ သူတုိ႔ကုိ သီးသန္႔နာမည္တပ္ၿပီး အမွ်ေ၀ရင္ သူတုိ႔နားနဲ႔ေသခ်ာမၾကားရေပမဲ့ ဒီလူပါးစပ္လႈပ္တာဟာ အမွ်ေ၀တာျဖစ္မယ္လုိ႔ မွန္းဆကာ သာဓုလည္း ေခၚဆုိၾကပါလိမ့္မယ္။ လူအခ်င္းခ်င္းမွာလည္း တခ်ိဳ႕စကားေတြကုိ ေသခ်ာမၾကားရေပမဲ့ ေျပာတဲ့လူရဲ႕ ဟန္အမူရာဟာကုိၾကည့္ၿပီး သူဘာေျပာတယ္ဆုိတာကုိ ရိတ္မိသလုိမ်ိဳး သာဓုေခၚခ်င္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြကလည္း အဲဒီလုိ ရမ္းဖမ္းမ်ိဳးနဲ႔ သာဓုေခၚဆုိႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ မိမိအမွ်ေ၀တဲ့အခါမွာေတာ့ အသံေလး နည္းနည္းပါးပါးေတာ့ ထြက္ဆုိေပးတာ အေကာင္းဆံုးပါလုိ႔ ေျပာရပါေစ။



သူမ်ားေတြေတာ့ မသိဘူး။ ဦးဇင္းကေတာ့ ဘယ္သူက ဘယ္အခ်ိန္ အမွ်ေ၀လည္းဆုိတာ ေသခ်ာမသိရတဲ့အတြက္ ညစဥ္ေမတၱာပုိ႔၊ ပရိတ္ရြတ္၊ ဂုဏ္ေတာ္ပြား၊ တရားမွတ္ၿပီးခ်ိန္မွာ ကုိယ္ျပဳတဲ့ ေကာင္းမႈမွန္သမွ်ကုိလည္း အားလံုးအား အမွ်ေ၀ေပးတယ္။ ၿပီးရင္ တစ္ေန႔တာရဲ႕ အမ်ားေကာင္းမႈေတြ အမွ်ေ၀ေပးထားတာကုိလည္း ေကာင္ကင္မွာပ်ံ၀ဲေနဦးမယ္ထင္ၿပီး အမွ်အားလံုးကုိ စုေ၀းေပးပါလုိ႔ အဓိ႒ာန္ကာ စုေပါင္းသာဓုေခၚဆုိေလ့ရွိပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ဦးဇင္းရဲ႕ ကုိယ္ပုိင္အယူအဆပါ။ အားလံုး အသိဉာဏ္ဗဟုသုတမ်ား တုိးပြားၿပီး လုိရာပန္းတုိင္ကုိ အျမန္ေလွ်ာက္လွမ္းႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳလ်က္……။



ဒါေလးကလည္း လက္ဆင့္ကမ္းေပးႏုိင္ရင္ေတာ့ ေကာင္းမယ္ထင္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ သိသလုိလုိနဲ႔ ေယာင္း၀ါး၀ါးျဖစ္ေနၾကလုိ႔ေလ။




အရွင္ေကာမလ(ခ)ဆန္နီေနမင္း

sanninaymin@gmail.com

http://www.sanninaymin.com/

ကုိလံဘုိၿမိဳ႕၊ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ။

လျပည့္ ည မွာပြင့္တဲ့ကုမုျဒာၾကာ

ၾကင္နာတယ္ဆိုျပီး

နာက်င္မႈေတြနဲ႔အတူ

ငါ့ပါးေလးကိုစိတ္ထဲကေနလာလာျပီး

ညာညာနမ္းေနတယ္...

တိမ္ေတြေရႊ႕သလို နင့္စိတ္ေတြေရႊ႕လွ်ားေနတာငါသိေပမယ့္

မိုးေပၚကိုေမာ့ၾကည့္ျပီး ေကာင္းကင္ၾကီးကို မသိသလိုငါဟန္ေဆာင္ျပဳံးျပလိုက္တယ္

ေကာင္းကင္ၾကီးေတာင္အေရာင္ေျပာင္းေသးတာ

နင္စိတ္ေျပာင္းလဲတာ မထူးဆန္းပါဘူး

ဒါေပမဲ့နင္ညာနမ္းတဲ့အခ်ိန္မွာ ပန္းေလးတပြင့္ ပြင့္သြားတယ္

အဲ့ဒါငါ့ရင္ထဲကအခ်စ္ပန္းေလးေပါ့

ဒီပန္းေလးကို ဘယ္သူမွခူးလို႕မရဘူး

ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့့

လျပည့္ ည မွာပြင့္တဲ့ကုမုျဒာၾကာပန္းေလးမို႕

ဘယ္သူကိုမွခူးခြင့္မေပးဘူးေနာ္

ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့

ကုမုျဒာၾကာပန္းေလးဟာ လျပည့္ညကို

မွီတြယ္ရွင္သန္ျပီးပန္းေလးပြင့္သလိုမ်ိဳး

ၾကင္နာယုယစြာတန္ဖိုးထားတတ္မွ

ပန္းေလးနဲ႕တူတဲ့ အခ်စ္ပန္းေလးဟာ

နာက်င္မႈ႕မရွိဘဲၾကာရွည္စြာမင္းေဘးနားမွာ

ေနထိုင္ရွင္သန္နိဳင္မွာမို႕ပါခ်စ္သူ.............

လျပည့္ ည မွာပြင့္တဲ့ကုမုျဒာၾကာ

ၾကင္နာတယ္ဆိုျပီး

နာက်င္မႈေတြနဲ႔အတူ

ငါ့ပါးေလးကိုစိတ္ထဲကေနလာလာျပီး

ညာညာနမ္းေနတယ္...

တိမ္ေတြေရႊ႕သလို နင့္စိတ္ေတြေရႊ႕လွ်ားေနတာငါသိေပမယ့္

မိုးေပၚကိုေမာ့ၾကည့္ျပီး ေကာင္းကင္ၾကီးကို မသိသလိုငါဟန္ေဆာင္ျပဳံးျပလိုက္တယ္

ေကာင္းကင္ၾကီးေတာင္အေရာင္ေျပာင္းေသးတာ

နင္စိတ္ေျပာင္းလဲတာ မထူးဆန္းပါဘူး

ဒါေပမဲ့နင္ညာနမ္းတဲ့အခ်ိန္မွာ ပန္းေလးတပြင့္ ပြင့္သြားတယ္

အဲ့ဒါငါ့ရင္ထဲကအခ်စ္ပန္းေလးေပါ့

ဒီပန္းေလးကို ဘယ္သူမွခူးလို႕မရဘူး

ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့့

လျပည့္ ည မွာပြင့္တဲ့ကုမုျဒာၾကာပန္းေလးမို႕

ဘယ္သူကိုမွခူးခြင့္မေပးဘူးေနာ္

ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့

ကုမုျဒာၾကာပန္းေလးဟာ လျပည့္ညကို

မွီတြယ္ရွင္သန္ျပီးပန္းေလးပြင့္သလိုမ်ိဳး

ၾကင္နာယုယစြာတန္ဖိုးထားတတ္မွ

ပန္းေလးနဲ႕တူတဲ့ အခ်စ္ပန္းေလးဟာ

နာက်င္မႈ႕မရွိဘဲၾကာရွည္စြာမင္းေဘးနားမွာ

ေနထိုင္ရွင္သန္နိဳင္မွာမို႕ပါခ်စ္သူ.............

♥ခ်စ္သူသည္သာ♥

ၾကည္႔ရန္
Loading…

Search

Select a Gift

ေနာက္ထပ္လုပ္ပိုင္ခြင္႔မ်ား


<ေနာက္စာမ်က္ႏွာသို႔
ေရွ့စာမ်က္ႏွာသို႔>

မလုပ္ေတာ႔ပါ

12:05pmတြင္ ႏို၀င္ဘာလ 8, 2011မွာ,
Alarwakablue ေျပာၾကားခဲ႔႔သည္က…

မ. မ အတြက္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ လက္ေဆာင္ ေပးလုိက္ပါတယ္..





ခ်စ္သူသည္သာ


သစ္ရြက္ေတြေၾကြ ရာသီေႏြဦး

ပုိလုိ႔ရူးေအာင္ ခ်စ္ဖူးေမာင့္ကုိ

အမူပုိကဲ ေရွာင္ဖယ္လြဲ။


ေၾကြက်ရည္ေပ်ာ္ အေဖာ္မုိးစက္

ပ်ိဳးျပက္ထစ္ခ်ဳန္း မုိးေမွာင္တုန္းမွာ

ေရွာင္ပုန္းေျပးတဲ့ မင္းရင္ခြင္။


လြမ္းလုိ႔မၿပီး ေျဖသိမ့္ၿပီးစ

မုိးကာလေနာက္ ေရာက္ခ့ဲျပန္ေပါ႔

ျမဴႏွင္းေ၀ျဖာ ဒီဇင္ဘာ..။


ေရာက္ျပန္ေပါ႔ေလ သည္ေဟမန္ေဆာင္း

တဖန္ေျပာင္းကာ ေႏြလရာသီ

ခါမီ၀သန္ ေျပာင္းခဲ့ျပန္။


ဟုိသည္ျပန္ေျပာင္း အတိတ္ေၾကာင္းကုိ

ျပန္ေျပာင္းယခု စုမိအေတြး

ငါ့ေဘးနားမွာ မင္းရွိစဥ္။


မုိးကာလမွာမုိးလည္းရြာပါ

ေရာ္၀ါရြက္ေတြ ေႏြမွာေၾကြပါ

ေဆာင္းေလနဲ႔တူ ႏွင္းျမဴေၾကြပါ

သည္ခ်ိန္ခါမီ ခ်စ္သူသည္သာ

ေခါင္းမွီကာထား ရင္ခြင္ၾကားမွာ

ခုိနားေမွးစက္ ေနခဲ့လ်က္မူ

ပူေလာင္ေသာက ဟူသမွ်သည္

ေအးျမၾကည္လင္ေစမည္တကား။


(ကုိယ္တုိင္ေရးကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ မ.မ ..အပုိင္ေပးလုိက္ၿပီေနာ္.. )

ဖ်ားနာသြားေသာ ႏွလုံးသားငယ္

ခ်စ္သူေရ ...............

ငါဟာ ေရာင္စုံပန္းခင္းႀကီးအလည္မွာ

၀ဲပ်ံျမဴးေန တဲ့လိပ္ျပာေလးေတြ ၾကည့္ေနရင္း

မင္းကိုသတိရေနတယ္



လိပ္ျပာေလးေတြဟာ ပန္းေရာင္စုံ ပန္းေပါင္းစုံၾကား ကူးသန္းပ်ံ၀ဲေနၾကတယ္

ဒါကိုၾကည့္ျပီး ငါစိတ္ထဲမွာ မင္းဟာ လိပ္ျပာေလးေတြလို

အေရာင္အေသြးစုံတဲ့ပန္းေလးေတြလိုလွတဲ့ ပန္းေလးေတြထက္လွပတဲ့

ပန္းေလးေတြနဲ႕တူတဲ့ အေရာင္အေသြးစုံတဲ့ မိန္းမလွေလးေတြၾကားထဲမွာ

ပန္းေလးေတြကို လိပ္ျပာေလးေတြလို ျမဴးထူးေပ်ာ္ပါးပ်ံသန္းျပီး

ေနထိုင္ေနသလို မင္းကို ငါေတြ႕လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ

ငါဟာ မင္းစိတ္နဲ႕ နွလုံးေသြးေတြ လွည့္ပတ္စီးဆင္းေနတာ

သံစဥ္မညီေတာ့တဲ့ သီခ်င္းကိုငါၾကားေနမိသလို

ငါ့ႏွလုံးခုန္သံကိုငါျပန္ၾကားေနမိတယ္

သစ္ပင္ေပၚကငွက္ကေလး တစ္စုံတစ္ခုေၾကာင့္

ထိန္လန္႕စြာ ပ်ံသန္းေျပးထြက္သလို

ငါ့နွလုံးသားေလးဟာ အထိတ္တလန္႕နဲ႕ မင္းကိုေငးေမာၾကည့္႐ႈေနရင္း

မင္းေဘးနားကေန မင္းနဲ႕ေ၀းရာကို

ငွက္ကေလးလို ပ်ံသန္းေျပးထြက္လိုက္ခ်င္ပါတယ္

 ခ်စ္သူရယ္..........



ျငိမ္သက္ေနတဲ့ပင္လယ္ျပင္ကိုခဲလုံးေလးျပစ္ခ်လိုက္သလိုေပါ့

ငါ့နွလုံးသားေလး လွဳိင္းထက်န္ရစ္ခဲ့တယ္ေလေနာ္



ဒါေပမဲ့ ငါဟာမင္းျဖစ္ေနတယ္

ငါ့၀ိဥာဥ္ေတြဟာ မင္းေဘးနားကေနခြဲခြာလို႕မရဘူး

မင္းေဘးနားကအရိပ္အျဖစ္ကပ္ပါျငိတြယ္ေနရင္း

ငါ၀ိဥာဥ္ေတြဟာ မင္းသြားေလရာလိုက္ပါရင္း

အထိတ္တလန္႕နဲ႕ မင္းရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈေတြကို ျမင္ေနေတြ႕ေနရတယ္



ငါ့ခ်စ္သူရယ္မေျပာင္းလဲနိဳင္တဲ့ငါ့အခ်စ္ဟာ မင္းအခ်စ္ေၾကာင့္

နာက်င္ခံစားေနတယ္ဒီနာက်င္မႈေတြကို ငါဘယ္လိုေက်ာ္ျဖတ္ရမလဲ

မင္းေၾကာင့္ ငါ့နွလုံးသားေလးဟာ အထိတ္တလန္႕နဲ႕ဒဏ္ရာရျပီး



နွလုံးသားေလးဖ်ားနာေနျပီငါရဲ႕ ျမတ္ႏိုးလွစြာေသာခ်စ္သူရယ္"

ျမန္မာျပည္ေရၾကီးေသာေၾကာင့္ ကေလး ငါးေယာက္ဆံုးရွံုးခဲ႔ရေသာ မိဘႏွစ္ပါးနွင္႔ ေတြ႔ဆံုၿခင္း

7Day News Journal

ပခုကၠဴၿမိဳ႕ ေရႊ ေခ်ာင္း ေရ လွ်ပ္တစ္ျပက္ ေရၾကီး စဥ္သားသမီး ငါးဦး ေရထဲ သုိ႔ေမွ်ာ္ပါဆုံးရႈံးခဲ့ေသာ အမွတ္(၃)ရပ္ကြက္ ကေလးမ်ား၏ မိဘ မ်ားျဖစ္ ေသာ

ဦးေဇာ္ထြန္း (၃၈ႏွစ္)ႏွင့္ ေဒၚပပစိုး(၃၃ႏွစ္)တို႔အား ေအာက္တို ဘာ ၂၄ရက္တြင္ ေတြ႕ဆံု ေမးျမန္း ထားသည္မ်ားမွ ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပ လုိက္ပါသည္။ သားသမီး ေျခာက္ဦး ရွိေသာ ေဒၚပပစုိးႏွင့္ ဦးေဇာ္ထြန္းတုိ႔ မွာ အငယ္ဆံုးကေလး ငယ္ တစ္ဦး သာ က်န္ခဲ့ၿပီး ငါးဦးကိုဆံုး႐ံႈးခဲ့ရျခင္း ျဖစ္သည္။

ေခ်ာင္းေရက်တဲ့ညက အျဖစ္အ ပ်က္ကို ျပန္ေျပာျပေပးပါလား။

ေဒၚပပစိုး- တစ္ညလံုး ကေလး ေတြေရာ ကြ်န္မတို႔ေရာ မအိပ္ႏိုင္ ဘူး ။ မနက္မုိးလင္းခါနီးမွ အိပ္ေပ်ာ္ သြားတာ။ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြက ႏိႈးမွ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေခ်ာင္းေရ ေတြက စီးေနၿပီ။ ေခ်ာင္းအလယ္ မွာရွိတဲ့ အိမ္အျမင့္ႀကီးတစ္လံုး ေပၚကို ကြ်န္မေရာ ကေလးေတြ ေရာ မနက္ ၅ နာရီေလာက္မွာ ေျပး တက္ခဲ့တယ္။ မနက္ ၆ နာရီ ေလာက္က်ေတာ့ အိမ္ႀကီးကို အေနာက္က ေရစီးထဲေမ်ာလာ တဲ့ အေဆာက္အအံုႀကီးတစ္ခုက ဝင္တိုက္ေတာ့ အိမ္ႀကီးလဲသြား ၿပီး ကေလးေတြ ေခ်ာင္းေရထဲပါ သြားေတာ့တာပဲ။

ေခ်ာင္းထဲမွာ ဘယ္အခ်ိန္ေလာက္ အထိ အစ္မကေလးေတြနဲ႔ အတူတူရွိေနခဲ့သလဲ။

ေဒၚပပစိုး- ၆ နာရီေလာက္အထိ ပါပဲ။ ကေလးတစ္ေယာက္ကိုခ်ီ ထားၿပီး ကေလးတစ္ေယာက္ကို လက္က ဆြဲထားတာ။ လိႈင္းပုတ္ လိုက္ေတာ့ အကုန္လံုး လြင့္ကုန္ တယ္။ အက်ႌစေတြ လွမ္းဆြဲလိုက္ ေပမယ့္ မမီေတာ့ဘူး။

ကေလးေတြနဲ႔ ကြဲၿပီးေနာက္ပိုင္း လြတ္ေျမာက္လာပံုေလးေျပာေပး ပါဦး။

ေဒၚပပစိုး -ကၽြန္မေရထဲ မ်ာသြာ း ၿပီး ၊ သစ္ပင္ေတြၾကားေရာက္လုက္၊သဲေတြပါးစပ္ထဲ၀င္လိုက္၊ေရေတြ ဝင္လိုက္နဲ႔ ေပၚလိုက္ျမဳပ္လိုက္ ျဖစ္ေနတာ။ ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းကို ေတြ႕လို႔ လွမ္းဆြဲၿပီးေတာ့ ကမ္း ေပၚတက္လာရတယ္။ ကမ္းစပ္ မွာ သီလရွင္ဆရာေလးေတြက အ၀တ္ေတြ ေပးတယ။္ အဝတ္ အစားေတြလည္း မပါေတာ့ဘူး။

ကေလးေတြက ဘယ္အရြယ္ေတြ ရွိၿပီလဲ။

ေဒၚပပစိုး -သားအႀကီးက ၁၈ ႏွစ္ ၊ ဒုတိယသမီးက ၁၂ႏွစ္၊ သားအ ငယ္ေလး သံုးေယာက္က ငါးႏွစ္၊ သံုးႏွစ္နဲ႔ ႏွစ္ႏွစ္ရွိၿပီ။

ကေလးေတြ ျပန္လာမယ္လို႔ေမွ်ာ္ လင့္ေသးလား။

ေဒၚပပစိုး - အႀကီးဆံုးသားန ဲ႔သမီး ကိုေတာ့ေမွ်ာ္တယ္။ ျပန္လာ မလားလို႔။ အငယ္ေလးေတြကို ေတာ့ မေမွ်ာ္လင့္ေတာ့ဘူး။ အခု ထိေတာ့ အေလာင္းေတြ မေတြ႕ ေသးဘူး။ ငိုရလြန္းလို႔လည္း မ်က္ ရည္ေတြ မထြက္ေတာ့ဘူး။

ကေလးေတြအတြက္ ေကာင္းမႈ ကုသိုလ္ျပဳဖို႔ အစီအစဥ္ရွိလား။

ေဒၚပပစိုး- ကြ်န္မတို႔ကို လာလွဴ တာေတြထဲက ဖယ္ၿပီး ျပန္လွဴၿပီး သူတို႔ ဘဝကူးေကာင္းေအာင္ အမွ်ေပးေဝပါတယ္။ ကေလးေတြရဲ႕ ဖခင္တစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ ဘယ္လိုခံစားရပါလဲ။ ဦးေဇာ္ထြန္း- ေယာက်ာ္းတစ္ ေယာက္ျဖစ္ေနေတာ့ မ်က္ရည္ ေတာ့မက်ဘူး။ ခံစားရတာက ေတာ့ ရင္ကြဲမတတ္ပါပဲ။ အခုလို ေျဖၾကားေပးတာ ေက်းဇူး တင္ပါ တယ္။

ကုိသက္(မုံရြာ)၊ မ်ဳိးမင္းဦး